Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
Φεβρουάριος 23, 2020, 11:06:20 μμ
Σελίδες: 1 ... 25 26 [27]
  Εκτύπωση  
Αποστολέας Θέμα: Τάληρα της συλλογής μου  (Αναγνώστηκε 43533 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
thaler
Αργυρό μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 675


Προφίλ
« Απάντηση #390 στις: Ιανουάριος 25, 2020, 12:08:52 πμ »

Κουμάσια δε λες τίποτα Δημήτρη  Μεγάλο χαμόγελο Μεγάλο χαμόγελο
Καταγράφηκε
ΚΑΡΑΜΑΝΙΚΟΣ
Χρυσό μέλος
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 1406


Προφίλ
« Απάντηση #391 στις: Ιανουάριος 25, 2020, 12:21:43 μμ »

ταλληρα χρυσα υπαρχουν?να ξερεις οτι ειχα παει σε ενα νομισματικο μουσειο στην βαρσοβια κ ειχε ταλληρα πολλα ομορφα κ ζουμερα αλλα μην ρωτας ποια κ τι γιατι δεν μπορουσα να βγαλω ακρη με αυτα..ειναι φανταστικα οσα μας λες..συγχαρητηρια
Καταγράφηκε

ΕΙΜΑΙ ΕΙΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΓΙΑ ΟΛΑ..
thaler
Αργυρό μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 675


Προφίλ
« Απάντηση #392 στις: Ιανουάριος 25, 2020, 06:47:54 μμ »

Φίλε ΚΑΡΑΜΑΝΙΚΟ σε ευχαριστώ, και σένα και όλους για τη δύναμη που μου δίνετε να συνεχίσω. Όσον αφορά το αν υπάρχουν χρυσά τάληρα, απ' όσο γνωρίσω όχι, δεν υπάρχουν. Τα χρυσά έχουν άλλες κατηγορίες π.χ. ουγγιά, πεντόλιρο κλπ. Εκτός αν υπάρχει κατηγορία χρυσών που να ζυγίζει περίπου 28 γραμμάρια, όσο δηλαδή και τα τάληρα, πράγμα που δεν το ξέρω. Γενικά τα τάληρα, σχεδιάστηκαν και κόπηκαν απ' την αρχή για να ανταποκρίνονται σε αξία και βάρος ασημένιων νομισμάτων και όχι χρυσών με αναλογία 1 τάληρο=1 χρυσό δουκάτο. Η αναλογία αυτή άλλαξε αργότερα. (Δες το θέμα "Ασημένια Τάληρα - Ονομασία και Προέλευση" που άνοιξε ο αγαπητός φίλος Γιώργος (Lary).

Όσο για το νομισματικό μουσείο... αμάν βρε παιδί μου, μην ξύνεις πληγές τώρα και μου τρέχουν τα σάλια  Μεγάλο χαμόγελο Μεγάλο χαμόγελο
Καταγράφηκε
thaler
Αργυρό μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 675


Προφίλ
« Απάντηση #393 στις: Ιανουάριος 26, 2020, 12:11:52 πμ »

Όπως είδατε ο Φρειδερίκος Αύγουστος πέθανε το 1827. Ζούσε, δηλαδή, όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, αλλά και κατά το μεγαλύτερο μέρος της. Ποια ήταν λοιπόν η στάση του απέναντι στους επαναστατημένους Έλληνες?

Είναι γνωστό ότι, όταν άρχισε η Ελληνική Επανάσταση τον Μάρτιο του 1821, στην Ευρώπη κυριαρχούσε το πνεύμα της Ιεράς Συμμαχίας, που τηρούσε εχθρική στάση προς κάθε επαναστατικό κίνημα, που θα άλλαζε το στάτους κβο των υπαρχόντων συνόρων. Στο πνεύμα αυτό κινήθηκε και ο Φρειδερίκος Αύγουστος της Σαξονίας.

Αλλά, αν και οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών τηρούσαν εχθρική στάση απέναντι στην εξέγερση των Ελλήνων, οι λαοί αυτών των χωρών και προπαντός οι μορφωμένοι και οι επηρεασμένοι από τις ιδέες της Αμερικανικής και Γαλλικής επανάστασης εκδήλωναν την συμπάθειά τους προς την Ελληνική Επανάσταση.

Η Σαξονία λοιπόν, υπήρξε πρωτοπόρος στην δημιουργία του φιλελληνισμού.
Ο πρώτος που εκφράστηκε δημοσίως υπέρ της νομιμότητας της Ελληνικής Επανάστασης ήταν ο Wilhelm Traugott Krug, καθηγητής της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Λειψίας στη Σαξονία. Εξέδωσε στις 15-3-1821 το φυλλάδιο  Griechenlands Wiedergeburt  «Η αναγέννηση της Ελλάδας», το οποίο αποτέλεσε και την πρώτη δημόσια πολιτική υπεράσπιση της Ελληνικής Επανάστασης εναντίον των αρχών της Ιεράς Συμμαχίας. Το έργο αυτό, που θεωρήθηκε το ιδρυτικό μανιφέστο του φιλελληνισμού, γνώρισε πολλές επανεκδόσεις.

Στο πλευρό του Krug συντάχθηκε, στα τέλη Μαΐου του 1821, και ο συνάδελφός του, καθηγητής της θεολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο Heinrich Gottlieb Tzschirner, εκδίδοντας ανώνυμα το φυλλάδιο, «Die Sache der Griechen, die Sache Europa’s» –«η Υπόθεση της Ελλάδος, Υπόθεση της Ευρώπης».

Ξανά ο Krug, κυκλοφόρησε την 1η Αυγούστου 1821, ένα μονόφυλλο με το οποίο καλούσε τους Γερμανούς να δημιουργήσουν φιλανθρωπικές οργανώσεις για την οικονομική ενίσχυση του σώματος Γερμανών εθελοντών, που ετοιμαζόταν να κατέβει και να πολεμήσει στην Ελλάδα. Το φυλλάδιο αυτό είχε μεγάλη απήχηση, καθώς, εκτός από τον Τύπο της Σαξονίας, αναδημοσιεύτηκε σε εφημερίδες άλλων κρατιδίων και μεταφράστηκε σε πολλές άλλες γλώσσες. Στην ουσία έθετε τα πλαίσια δράσης του φιλελληνικού κινήματος σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Στις 7 Αυγούστου 1821, όμως, ένα διάταγμα του βασιλιά της Σαξονίας Φρειδερίκου Αυγούστου προς τη Βασιλική Ένωση Βιβλιοπωλών της Λειψίας το έθεσε εκτός κυκλοφορίας στη Σαξονία, υποστηρίζοντας πως είναι απαράδεκτο να παρακινούνται αυθαίρετα οι συμπολίτες του κρατιδίου αυτού να συμμετάσχουν σε έναν ξένο αγώνα. Προσέθετε ακόμα πως το γεγονός ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνο, καθώς η όλη υποκίνηση γινόταν από την έδρα πανεπιστημίου και απευθυνόταν στα ευέξαπτα πνεύματα της νεολαίας.

Μην ξεχνάμε πως παραλίγο να είχαμε στην Ελλάδα βασιλιά από τη Σαξονία.  3 Φεβρουαρίου 1831: Σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου που υπογράφεται από τις Μεγάλες Δυνάμεις, δημιουργείται ανεξάρτητο ελληνικό κράτος με οροθετική γραμμή προς βορρά και δυτικά τη γραμμή Αχελώου-Σπερχειού. Το ελληνικό στέμμα προσφέρεται στον Λεοπόλδο της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα, ο οποίος τελικά το αρνείται. Τελικά βασιλιάς διορίστηκε ο Βαυαρός πρίγκηπας Όθωνας, που έφτασε στην Ελλάδα το 1833.

Τέλος, μερικές δεκαετίες αργότερα, έρχεται στην Αθήνα και ο Γερμανός αρχιτέκτονας από τη Σαξονία Έρνστ Τσίλλερ, ο οποίος παρέμεινε στην Αθήνα και συνδέθηκε με την οικοδομική αναγέννηση της ελληνικής πρωτεύουσας μετά το 1880. Στα έργα του συγκαταλέγεται το Προεδρικό Μέγαρο, το κτίριο που στεγάζεται το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών, το κτίριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και πολλά-πολλά άλλα.
Καταγράφηκε
Tornezios
Νέος
*
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 126


Δεν είναι ένα κομμάτι μέταλλο, είναι η ΙΣΤΟΡΙΑ


Προφίλ
« Απάντηση #394 στις: Ιανουάριος 26, 2020, 01:32:07 πμ »

Και τελικά ο Λεοπόλδος έγινε Βασιλέας του Βελγίου και ήταν πολύ καλός και επιτυχημένος...
Κρίμα που δεν ήρθε έδώ και μας έστειλαν το νιανιαρο τον Όθωνα, θα ηταν πολύ διαφορετική η Ελλάδα...
Καταγράφηκε

Εκ της πυρός η πείρα...
gemuncey23
Χρυσό μέλος
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 1030


Προφίλ
« Απάντηση #395 στις: Ιανουάριος 26, 2020, 04:15:43 πμ »

Ευτυχώς που δεν μας κατσικώθηκε τελικά ο Λεοπόλδος Α’ και έτσι δεν χρεώθηκε η ελληνική ιστορία τον αιμοσταγή εγκληματία υιό του, Λεοπόλδο Β’ και τις ασύλληπτες θηριωδίες του στο Κονγκό.

Ευτυχώς!

Για όποιον ενδιαφέρεται:

https://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/2189549/i-asilliptes-thiriodies-ton-velgon-sto-kongko


« Τελευταία τροποποίηση: Ιανουάριος 26, 2020, 04:22:23 πμ από gemuncey23 » Καταγράφηκε
thaler
Αργυρό μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 675


Προφίλ
« Απάντηση #396 στις: Ιανουάριος 26, 2020, 11:36:06 πμ »

Ίσως να έχετε δίκιο και οι δύο: απ’ τη μια νομίζω πως ο Λεοπόλδος θα ήταν καλύτερος από τον Όθωνα, (αυτό το λέω λαμβάνοντας υπ’ όψη την καλή διακυβέρνηση του Βελγίου), από την άλλη η Ελλάδα ίσως να στιγματίζονταν από τις ενέργειες του πατέρα του (βέβαια -ακόμη και σ’ αυτή την περίπτωση-  η Ελλάδα ποτέ δεν θα είχε αποικίες).

Να πω εδώ κάτι για τα παρασκήνια της εκλογής και παραίτησης Λεοπόλδου:

Με την ίδια συνθήκη εκλογής του Λεοπόλδου, ορίστηκαν τα σύνορα της Ελλάδας, τα οποία περιορίστηκαν καθώς δεν περιλαμβάνονταν η Ακαρνανία (γιατί οι Άγγλοι δεν ήθελαν να συνορεύει η Ελλάδα με τα Αγγλοκρατούμενα Ιόνια νησιά), η Κρήτη και η Σάμος. Στην προσπάθειά του λοιπόν ο Καποδίστριας να πετύχει την ενσωμάτωση των περιοχών αυτών στην Ελλάδα, άρχισε αλληλογραφία με τον Λεοπόλδο, ευελπιστώντας πως θα τον πείσει να απαιτήσει από τις Δυνάμεις και να πετύχει όχι μόνο εδαφική διεύρυνση, αλλά και χρηματική και πολιτική ενίσχυση από το Λονδίνο. Ωστόσο, οι ελπίδες του δεν ευοδώθηκαν. Αρχικώς, ο Λεοπόλδος δέχθηκε, μετά από πιέσεις των Δυνάμεων, την εκλογή του με την ελπίδα πως θα επιτύχει αναθεώρηση των εδαφικών όρων της Συνθήκης του Λονδίνου: ζητούσε όπως η Κρήτη περιληφθεί στα εδάφη του νέου κράτους και απαιτούσε στρατιωτικές και πολιτικές εγγυήσεις. Διαπιστώνοντας πως τα αιτήματά του δεν θα εισακούονταν από τις Δυνάμεις υπέβαλε την παραίτησή του, η οποία έγινε δεκτή.

Σχετικά με την σχέση Καποδίστρια – Λεοπόλδου υπάρχουν δύο απόψεις: η μία είναι πως ο Καποδίστριας υποστήριξε την εκλογή του Λεοπόλδου, βλέποντας την ικανότητά του και τα φιλελληνικά του αισθήματα. Λυπήθηκε πολύ όταν ο Λεοπόλδος παραιτήθηκε από το στέμμα της Ελλάδας.

Η άλλη άποψη λέει πως στόχος του Καποδίστρια ήταν να κερδίσει χρόνο, ώστε στο τέλος να πετύχει την μη εγκαθίδρυση βασιλείας στην Ελλάδα ή, αν αυτό δεν ήταν δυνατόν, να πετύχει τον σημαντικό περιορισμό των εξουσιών του βασιλιά (κάτι σαν κι αυτές του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας). Έτσι, επίτηδες έστειλε τις επιστολές στο Λεοπόλδο (παγιδεύοντάς τον), γνωρίζοντας πως οι μεγάλες δυνάμεις πολύ δύσκολα θα δέχονταν τα αιτήματά του και τελικά θα οδηγούνταν σε παραίτηση.
Καταγράφηκε
Σελίδες: 1 ... 25 26 [27]
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε:  


Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2008, Simple Machines | Theme Sus By CeeMoo