Επικαιρο θεμα για τον κανονα του χρυσου

[KOSTAS17]

Διαβαστε στο σημερινο capital.gr ενα επικαιρο θεμα για τον κανονα του χρυσου του Steve Forbes.

https://www.capital.gr/forbes/3708216/xrusos-i-apagoreumeni-therapeia/

Κωστας.

[alkimel]

Ευχαριστούμε Κώστα για το άρθρο,αλλά καποιος να πεί στους κυρίους τύπου Forbes,ότι είναι πολύ αργά για δάκρυα...Στήσανε το παλαβό καπιταλιστικό τους παιχνιδάκι κόβοντας ανύπαρκτο χρήμα σαν να μην υπήρχε αύριο και τώρα που θα υποστούμε όλοι έναν πολύνεκρο παγκόσμιο πόλεμο ,ερχονται με σοφιστείες να θυμηθουν τον κανόνα του χρυσου.Αμα ζήσουμε,θα τους προτιμησουμε για συμβουλάτορες.

[Εl Capitan]

Ακολουθουσαμε τις συμβουλές, τις περικοπες και τα μνημονια της ΕΚΤ  επι 15 χρονια τωρα για να ερθει η στιγμη να καταλαβουμε οτι αυτοι ισως ειναι χειρότεροι και πανε κατα διαολου..Ερχεται το "φαλιμεντο"

[kostas of millwall]

Αν ιχυε ο κανονας του χρυσου απαρεκλιτα, τοτε προφανως θα ειχαν ισωπεδωθει τα παντα. Να υπενθυμισω οτι ο κανονας εξαρχης ελεγε οτι τυπωνεις τοσο χρημα ,οσο χρυσο εχεις στο θυσαυροφυλακιο σου. Το χρημα δηλαδη ειχε αμεσο αντικρυσμα σε χρυσο. Δεν μας λεει βεβαια οι φτωχες χωρες τι διαολο θα τυπωναν. Ο κανονας αρχισε να εγκαταλειπεται απο μια μια ολες τις χωρες εξατιας της αναγκης δαπανων.(πολεμων,καταστροφων,υφεσεων βλ κευνς)
Οι ηπα αναλαμβανοντας τον ρολο του παγκοσμιου νομισματος με την συμφωνια breton woods ,δεχοταν τον κανονα μεχρι το 1974 νομιζψ.
Φανταστειτε την περιοδο κορωναιου,οπου κοπηκε χ χρημα για να κρατηθει ορθιο το συστημα. Αν του απαγορευταν θα χρειαζοταν 10χ  χρηματα για την επανορθωση μιας καταστροφης. Αν δεν ειχαμε μπλεξει εν τω μεταξυ σε πολεμους,επαναστασεις κλπ
Ο κανονας του χρυσου απλα δεν μπορει να εφαρμοστει απο κανεναν σημερα.Ο χρυσος σαν εμπορευμα ειναι περορισμενος, ενω μονο ο πλυθησμος της γης εχει υπερδιπλασιαστει.
Παραμενει ενα ασφαλες καταφυγιο εναντι των πληθωριστικων νομισματων για περιορισμενο κοινο

[KOSTAS17]

Μακαριοι οι εχοντες.
Κωστας.

[alkimel]

Παραμενει ενα ασφαλες καταφυγιο εναντι των πληθωριστικων νομισματων για περιορισμενο κοινο

Αυτό ακριβώς.Τίποτε άλλο.

[Tornezios]

Χμ για να έχει και ο Στούπας γείρει προς τον χρυσό κάτι δεν πάει ΚΑΘΟΛΟΥ καλά ...
Άσε που τα ''έπαιξαν'' μέχρι και τα νεοφιλελέδια τύπου Steve Forbes... , στο λίνκ που ανέβασε και ο Κώστας...

https://www.capital.gr/o-kostas-stoupas-grafei/3708694/pou-tha-ftasei-o-xrusos/

[KOSTAS17]

Δυο πραγματα για το αρθρο του Στουπα που ανεβασε ο αγαπητος tornezios.
Πρωτον ο πινακας με τα αποθεματα χρυσου που κατεχει η καθε χωρα δεν ειναι επικαιρος.
Η Κινα που ειναι και παραγωγος χρυσου αγοραζει με ιλιγγιωδεις ρυθμους χρυσο οπως και η Ινδια ,η Τουρκια και το Καζακσταν.Η Ρωσσια παραγωγος και αυτη αλλα δεν ανακοινωνει τα διαθεσιμα αποθεματα της και συζηταμε για τα αποθεματα των κρατικων τραπεζων και οχι αυτον που προοριζεται για βιομηχανικη παραγωγη(κοσμηματα,ηλεκτρονικες συσκευες κλπ).
Η Γερμανια επισης αγοραζει κρυφα χρυσο.
Δευτερον μηπως ολη αυτη η αρθρογραφια για την μερικη η ολη επαναφορα του κανονα του χρυσου μας προετοιμαζει και για το κορυφαιο ερωτημα του ποιος θα δικαιουται να κατεχει χρυσο?
Στη κριση του 1929 στις ΗΠΑ(μητροπολη του καπιταλισμου) απαγορευτηκε η κατοχη του χρυσου με ποινη κατασχεση και φυλακιση.
Ας μην ειμαστε ησυχοι οτι δεν θα επιβαλλουν ενα τετοιο μετρο σε παγκοσμια κλιμακα οι διαφοροι νοες για να λυσουν προσωρινα τα μεγιστα προβληματα που δημιουργησαν και δεν δυνανται και δεν θελουν να λυσουν με τροπους και μεθοδους οικονομικους.
Οι κατεχοντες ας γρηγορουν.
Κωστας.

[bas]

Ο χρυσός είναι ο "ελέφαντας στο δωμάτιο".
Ολοι ξέρουν οτι απο κει ξεκίνησαν τα προβλήματα, αλλα όλοι ξέρουν οτι επιστροφή στον κανόνα δεν γίνεται πλεον.
Το τζίνι είναι πολύ χοντρό για να ξαναμπει στο πουκάλι.

[Tornezios]

Η Γερμανια επισης αγοραζει κρυφα χρυσο.

Πάντα ήταν κουφάλες, Ούμπερ Άλλες, οι Γερμανοί γιατί να το αλλάξουν τώρα ;

Στη κριση του 1929 στις ΗΠΑ(μητροπολη του καπιταλισμου) απαγορευτηκε η κατοχη του χρυσου με ποινη κατασχεση και φυλακιση.
Ας μην ειμαστε ησυχοι οτι δεν θα επιβαλλουν ενα τετοιο μετρο σε παγκοσμια κλιμακα οι διαφοροι νοες...

Πράγματι έτσι έγινε αλλά ήταν μόνο για τις ΗΠΑ όπως και η ποτοαπαγόρευση, ενώ στην Ευρώπη λειτουργούσε στις οικονομίες κανονικά σαν χρήμα. Το βλέπω πάρα πολύ δύσκολο έως αδύνατο να εφαρμοστεί γιατί πρωτίστως δεν συμφέρει την Κίνα, την Ρωσία και τις λοιπές χώρες BRICS+ που αποδολαριοποιούνται και κόβουν τους δεσμούς εξάρτησης απο το μέχρι σήμερα ''δυτικό'' σύστημα συναλλαγών...
 
Θα τολμούσα να πω, πως ξημερώνει ένας καινούργιος κόσμος διεθνών σχέσεων και συναλλαγών ! Η Αμερική με την ηλίθια απόφαση να δεσμεύσει ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ δολαριακούς λογαριασμούς και λογαριασμούς χρυσού της Ρωσίας απλά κατέστρεψε ανεπανόρθωτα ένα status ισορροπίας μετά το σύστημα του Bretton Woods και του  Plaza joint–agreement...

[KOSTAS17]

Και ξαφνικά υπάρχει πολύς χρυσός
Του Brian Domitrovic

Πρόσφατα, η παγκόσμια αγορά του χρυσού αυξήθηκε στα περίπου 25 τρισ. δολάρια. Πριν λίγο καιρό —ακόμη και υπό την προεδρία της Τζάνετ Γέλεν στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ— η αποθεματική αξία του χρυσού έφτανε στα τρία όγδοα αυτής της κεφαλαιοποίησης. Πριν από δέκα χρόνια, η συνολική αξία του χρυσού στον κόσμο ήταν κάτω των 10 τρισ. δολαρίων.

Τώρα μπορούμε να επιστρέψουμε στον "κανόνα του χρυσού", αφού ξαφνικά υπάρχει τόσο πολύ χρυσός. Εξάλλου, το επιχείρημα για την κατάργηση του "κανόνα του χρυσού", στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, που τελικά υλοποιήθηκε το 1971, ήταν ότι δεν υπήρχε αρκετός χρυσός. Αν μια χώρα όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούσε τον "κανόνα του χρυσού", θα μπορούσε να "ξεμείνει" από χρυσό, αν πιεζόταν πραγματικά για εξαγορές σε σταθερή τιμή, για παράδειγμα στα 35 δολάρια η ουγγιά. Και αν μια χώρα που εφαρμόζει τον "κανόνα του χρυσού" ξεμείνει, ο "κανόνας του χρυσού" θα έχει αποτύχει.

Δεδομένου ότι η αγορά χρυσού είναι η πιο καλά "εδραιωμένη" από οποιαδήποτε άλλη, μπορεί να διερωτηθείτε πώς γίνεται ένας εκδότης νομίσματος να "ξεμείνει" από χρυσό; Δεν μπορεί αυτός ο εκδότης να αγοράσει χρυσό στην ανοιχτή αγορά όπως οποιοσδήποτε άλλος;

Ασφαλώς και δεν είχε νόημα να λέμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να ξεμείνουν από χρυσό. Ωστόσο, αυτός ήταν ο λόγος που οδήγησε στην κατάργηση του "κανόνα του χρυσού" το 1971. Υπήρχαν φόβοι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξαντλούσαν τα αποθέματά τους, καθώς πιέζονταν για αγορές.

Πώς πήγε η κατάργηση του "κανόνα του χρυσού"; Σύμφωνα με τον κατεστημένο Τύπο, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους πολιτικούς, πολύ καλά. Είναι εντυπωσιακή η ρητορική που χρησιμοποιείται για να εξηγήσει πώς πήγαν τα πράγματα μετά την κατάργηση του "κανόνα του χρυσού". Η Fed έγραφε: "Όπως αποδείχθηκε, αυτές οι νέες ρυθμίσεις λειτούργησαν αρκετά καλά". Η γενική άποψη στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ήταν ότι ίσως βρισκόμασταν στη χειρότερη ύφεση από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης (το 1974 ήταν μια χρονιά απόλυτης κατάρρευσης της ανάπτυξης) και ότι ο πληθωρισμός ήταν εξωφρενικός (διψήφιος εν καιρώ ειρήνης), αλλά οι αξιωματούχοι νομισματικής πολιτικής που παρακολουθούσαν τη μετάβαση από τον "κανόνα του χρυσού" είχαν πραγματοποιήσει με επιτυχία τον στόχο τους.

Το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα λειτουργούσε στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Η πραγματική οικονομία ήταν σε άθλια κατάσταση και ο πληθωρισμός εξοντωτικός, οπότε θα μπορούσε να ήταν και σε χειρότερη κατάσταση, υποθέτουμε, χωρίς τις προσπάθειες των νομισματικών αρχών.

Και υπήρχε πολύ περισσότερος χρυσός. Το 1975 υπήρχε τουλάχιστον πέντε φορές περισσότερος χρυσός από ό,τι στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Η τιμή αγοράς είχε αυξηθεί από 35 δολάρια το 1967 σε 175 δολάρια το 1975 (πενταπλάσια αύξηση), και η Νότια Αφρική και η Σοβιετική Ένωση, μεταξύ άλλων, συνέχιζαν την εξόρυξη. Και να σκεφτεί κανείς ότι λίγα χρόνια πριν όλοι ανησυχούσαν μήπως κάποιο κράτος ξεμείνει από χρυσό.

Ένα γεγονός που καταλάβαμε διαισθητικά τον 19ο αιώνα, όταν η αμερικανική οικονομία ήταν ισχυρή, είναι ότι κανείς δεν θέλει ιδιαίτερα "σκληρό" χρήμα όταν 1) οι επιχειρηματικές ευκαιρίες στην οικονομία είναι μεγάλες και 2) ο κάτοχος του νομίσματος μπορεί ανά πάσα στιγμή να το εξαργυρώσει σε πολύτιμο μέταλλο, δηλαδή σε χρυσό. Λόγω του 1), οι άνθρωποι προτιμούν να χρησιμοποιούν χρήματα που μπορούν να ανταλλάξουν εύκολα (όχι χρυσό) και λόγω του 2), όταν χρησιμοποιούν τα χρήματα που μπορούν να ανταλλάξουν εύκολα, έχουν τη σιγουριά ότι αυτά και οι αποδόσεις που χρηματοδοτούν θα έχουν κάποια αξία.

Η απουσία του 1) αυξάνει τη ζήτηση για χρυσό. Παράδειγμα: η Μεγάλη Ύφεση. Η απουσία του 2) αυξάνει τη ζήτηση για χρυσό. Παράδειγμα: η δεκαετία του 1970. Το θέμα είναι να μειωθεί, μέσω φυσικών συνθηκών, ήπιας ισχύος και παρόμοιων μέσων, η ζήτηση για χρυσό. Γιατί να το θέλει κανείς, αν το επιχειρηματικό περιβάλλον είναι εξαιρετικό, οι φόροι είναι χαμηλοί έως ανύπαρκτοι και αν θέλεις χρυσό, το νόμισμα που κατέχεις δεν αλλάζει ποτέ σε αγοραία αξία σε σχέση με το κίτρινο μέταλλο;

Ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν τον "κανόνα του χρυσού" το 1971 ήταν η κακή ποιότητα της ρητορικής σχετικά με αυτόν. Σημαντικό στοιχείο αυτής της ρητορικής ήταν ότι δεν υπήρχε αρκετός χρυσό για να στηρίξει μια μεγάλη παγκόσμια οικονομία. Το κρίσιμο ερώτημα, φυσικά, δεν ήταν πόσος χρυσό υπήρχε, αλλά πόσο τον ήθελαν οι άνθρωποι.

Όταν μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές και τα νομίσματα είναι μετατρέψιμα, αποδεικνύεται ότι οι άνθρωποι δεν επιθυμούν τόσο πολύ τον χρυσό. Εάν μπορείτε να κερδίσετε περισσότερα χρήματα με το νόμισμα και να είστε σίγουροι ότι όταν το κάνετε, το νόμισμα θα έχει την ίδια αξία με το κλασικό τελικό χρήμα (χρυσό), η προτίμησή σας για αυτό το νόμισμα έναντι του χρυσού αυξάνεται κατακόρυφα.

Η κατασκευή του Fort Knox, του αποθετηρίου χρυσού το 1936, ενθάρρυνε όλη την απερισκεψία που δημιούργησε την τάση προς κατάργηση του "χρυσού κανόνα". Αν, για παράδειγμα, ο Lyndon Johnson είχε καταλάβει το 1968 ότι μπορείς να σώσεις τον "κανόνα του χρυσού" αυξάνοντας την απόδοση μετά τους φόρους των επενδύσεων σε δολάρια, δεν θα είχε επιβάλει επιπλέον φόρο εισοδήματος 10%, όπως έκανε. Θα είχε μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές. Η τιμή του χρυσού θα είχε πέσει, η κρίση του χρυσού θα είχε ξεπεραστεί και θα είχαμε μια υπέροχη δεκαετία το 1970 — όλα αυτά είναι λογικά σενάρια.

Αλλά οι δαπάνες για το Βιετνάμ, τα κοινωνικά προγράμματα; Ο Robert Mundell ήταν εύστοχος όταν κατέκρινε την ύφεση του 1969-70, την πρώτη από μια σειρά ύφεσεων στη δεκαετία που ακολούθησε. Η αύξηση των φόρων προκάλεσε μια ύφεση που οδήγησε σε απώλεια παραγωγής ισοδύναμη με αυτή των μεγάλων κρατών.

Η ανάπτυξη μετά το 1973 ήταν περίπου το ένα τέταρτο της ανάπτυξης που έτρεξε τη δεκαετία του 1960, όταν ο Κένεντι είχε εφαρμόσει ένα μείγμα πολιτικών μείωσης των φορολογικών συντελεστών και διατήρησης του χρυσού. Υπήρχαν πιο σπάνιες περιπτώσεις ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, όπως το 1974, έτος όπου κάθε μήνα η αμερικανική οικονομία ήταν σε ύφεση. Γιατί; Για να σκοτώσουμε το Αμερικανικό Όνειρο;

Οι μόνιμες, αποφασιστικές μειώσεις των φορολογικών συντελεστών –ή ακόμα καλύτερα, η κατάργηση των φόρων– συρρικνώνουν χωρίς περιστροφές τη ζήτηση για χρυσό στο νόμισμα όπου εφαρμόζονται οι φορολογικές μεταρρυθμίσεις. Οι δεσμεύσεις για επιστροφή στον χρυσό, παράλληλα με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, είναι ακόμη καλύτερες. Ο Jude Wanniski (ιδρυτής του Bretton Woods Research) επανέλαβε αυτήν τη θέση πολλές φορές από τη δεκαετία του 1970 έως τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Όταν η πολιτική συντονίστηκε, στη δεκαετία του 1980 και του 1990, το Αμερικανικό Όνειρο ξαναζωντάνεψε.

[KOSTAS17]

Σας θυμιζει επιλεκτικη-μερικη επαναφορα του χρυσου κανονα απο την πισω πορτα?
Διαβαστε.

Χρυσός: Κορυφαίας κατηγορίας στοιχείο Tier 1 στο ενεργητικό των τραπεζών;

 Του Νίκου Κωτσικόπουλου

Απαρατήρητη περνούσε μέχρι πρόσφατα κυρίως στην Ευρώπη, μία μεγάλη αλλαγή που φέρνει το πλαίσιο της Βασιλείας 3 στον τρόπο με τον οποίο θα μπορεί να υπολογίζεται από τις τράπεζες ο χρυσός ως αποθεματικό κεφάλαιο. Διότι ο ρόλος του φυσικού χρυσού ειδικότερα, του μετάλλου και όχι των παραγώγων, έχει αναβαθμισθεί σημαντικά στους αναθεωρημένους κανόνες της Βασιλείας ως περιουσιακό στοιχείο. Θεωρείται πλέον ως στοιχείο πρώτης κατηγορίας Tier 1.

Οι κανόνες της Βασιλείας 3, εφαρμόζονται σταδιακά διεθνώς, με διαφορετική ταχύτητα και στάδια σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη (γενικά η Ευρώπη έχει την πρωτοπορία σε όλα τα θέματα ασφαλείας).

Έτσι, το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙΙ (Basel III) έφερε μία σημαντική αλλαγή, καθιστώντας την κατοχή φυσικού χρυσού (bullion), πιο ελκυστική, σε σχέση τόσο με το λεγόμενο "χάρτινο χρυσό", όσο και με τα άλλα πολύτιμα μέταλλα. Μόνον ο χρυσός αναβαθμίστηκε ως "νομισματικό μέταλλο", με αποτέλεσμα η σπανιότερη και θεωρούμενη πιο πολύτιμη, πλατίνα, όχι απλά να υστερεί στο ράλι, αλλά να αποτιμάται περίπου στο 1/3 της αξίας του χρυσού.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε μεταξύ άλλων σε άρθρο του στο αμερικανικό Forbes, ο CEO των U.S. Global Investors, Frank Holmes, παραμονές του καλοκαιριού 2025, "από την 1η Ιουλίου 2025, ο χρυσός θα ταξινομείται επίσημα ως υψηλής ποιότητας ρευστό περιουσιακό στοιχείο κατηγορίας 1 (Tier 1), σύμφωνα με τους τραπεζικούς κανονισμούς της Βασιλείας III.

Αυτό σημαίνει ότι οι αμερικανικές τράπεζες μπορούν να υπολογίζουν τον φυσικό χρυσό, στο 100% της αγοραίας του αξίας, στα βασικά τους κεφαλαιακά αποθεματικά. Δεν χρειάζεται να αποτιμάται πλέον κατά 50% ως περιουσιακό στοιχείο Tier 3, όπως ίσχυε με τους παλιούς κανόνες. Αυτή είναι μια μεγάλη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι ρυθμιστικές αρχές αντιλαμβάνονται τον χρυσό", ανέφερε.

Η συγκεκριμένη αναβάθμιση του χρυσού ως περιουσιακού στοιχείου αποτελεί σχετικά σπάνιο θέμα των αμερικανικών μέσων, αλλά απουσιάζει από τα ευρωπαϊκά. Ωστόσο φαίνεται ότι έχει ρίξει λάδι στην φωτιά στο ράλι που πυροδότησε αρχικά ο πληθωρισμός της μετά- Covid περιόδου και στη συνέχεια η  πολιτική του πιο αδύναμου δολαρίου της κυβέρνησης Τραμπ, προς ώθηση των αμερικανικών εξαγωγών, με τους front runners να επικαλούνται την προοπτική της αλλαγής ως κρίσιμο παράγοντα του ράλι.
Οι επιπτώσεις

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο φυσικός χρυσός και μόνον, κατανεμημένος (allocated gold) αναβαθμίστηκε σε περιουσιακό στοιχείο Tier 1 High-Quality Liquid Asset (HQLA). Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες μπορούν πλέον να τον υπολογίζουν στο 100% της αγοραίας αξίας του για την κάλυψη των κεφαλαιακών τους απαιτήσεων, όπως ακριβώς τα μετρητά και τα κρατικά ομόλογα.

Παράλληλα, καταργείται το "κούρεμα" (Haircut) στον υπολογισμό της αξίας του φυσικού χρυσού (Bullion). Πριν από την αλλαγή, ο χρυσός συχνά υπολογιζόταν με "κούρεμα" 50% ως υποβαθμισμένο συγκριτικά στοιχείο (Tier 3 asset). Με τους νέους κανόνες, η αξία του αναγνωρίζεται πλήρως, μειώνοντας την ανάγκη για πρόσθετα κεφάλαια έναντι των αποθεμάτων χρυσού.

Μαζί με όλα αυτά, μπαίνουν και περιορισμοί στον "χάρτινο χρυσό", των παραγώγων και των μετοχών ETF’s. Οι νέοι κανόνες για τον Δείκτη Καθαρής Σταθερής Χρηματοδότησης (NSFR) επιβάλλουν αυστηρότερες απαιτήσεις για τον μη φυσικό, μη κατανεμημένο-δεσμευμένο χρυσό (unallocated gold). Οι τράπεζες υποχρεούνται να διατηρούν ρευστότητα που καλύπτει το 85% της αξίας των θέσεών τους σε παράγωγα χρυσού, καθιστώντας αυτές τις συναλλαγές πολύ πιο κοστοβόρες.

Οι ρυθμίσεις αυτές ενθαρρύνουν τις τράπεζες να προτιμούν τον φυσικό, δεσμευμένο χρυσό (physical allocated gold) έναντι των παραγώγων ή των ETF’s, προκειμένου να θωρακίσουν τους ισολογισμούς τους χωρίς επιπλέον κόστος. Παράλληλα αυτές οι ρυθμίσεις μειώνουν τον όγκο συναλλαγών σε παράγωγα, ευνοώντας το εμπόριο μεταξύ πραγματικών αγοραστών και αποθαρρύνοντας κερδοσκοπικές κινήσεις, αλλά εκτιμάται ότι αυξάνουν την αξία του φυσικού μετάλλου, έναντι του "χάρτινου χρυσού".

Τα παραπάνω, μεταβάλλουν το καθεστώς για τις τράπεζες που μετέχουν στις αγορές εμπορευμάτων ή συναλλάσσονται με εταιρίες εξόρυξης και εμπόρους χρυσού και τις επενδυτικές τράπεζες και χρηματιστηριακές που εμπλέκονται στις συναλλαγές. Μέχρι τώρα, η κατοχή παραγώγων ή ETF’s ήταν η συμφέρουσα επενδυτική λύση γιατί δεν απαιτούσε τη μεταφορά ή τη φύλαξη των μετάλλων και απάλλασσε από αυτές τις δαπάνες τους traders και όσους συναλλάσσονταν με χρηματοοικονομικά μέσα.

Ο μεγάλος οικονομολόγος John Meynard Keynes είχε χαρακτηρίσει τον κανόνα του χρυσού ως "βαρβαρικό λείψανο"  (Barbarous relic) ακατάλληλο για τις σύγχρονες οικονομίες και οι Κεντρικοί Τραπεζίτες που πολεμούν τον πληθωρισμό, δυσανασχετούν όταν βλέπουν την τιμή του χρυσού, η οποία εκθέτει την αδυναμία των νομισμάτων ή τον πληθωρισμό. Τώρα, αυτή η προοπτική  των αλλαγών φαίνεται να δικαιώνει την προτίμηση των παλαιότερων στο φυσικό μέταλλο.
Η Βασιλεία ΙΙΙ

Αν και το βασικό όνομα παραμένει "Basel III", οι τράπεζες παγκοσμίως ετοιμάζονται ή εφαρμόζουν ήδη τις τελικές τροποποιήσεις (Finalizing Basel III Reforms), οι οποίες είναι τόσο μεγάλες που η αγορά τις ονομάζει Βασιλεία 4 (Basel IV). Άλλοι τις αναφέρουν ως Basel 3.1. Είναι ένας κυκεώνας διαφορετικών νομικών εγγράφων εκατοντάδων σελίδων πάνω σε δυσνόητα θέματα που απαιτεί επιτελεία ειδικών για πλοήγηση…

Επί της ουσίας, εισάγονται αυστηρότεροι περιορισμοί στον τρόπο που οι τράπεζες υπολογίζουν τους κινδύνους τους. (Για παράδειγμα, εισάγεται το "output floor", το οποίο εμποδίζει τις τράπεζες να χρησιμοποιούν τα δικά τους εσωτερικά μοντέλα για να μειώνουν υπερβολικά τις κεφαλαιακές τους απαιτήσεις).

Το 2026 θεωρείται έτος "δοκιμαστικής λειτουργίας" (dry-run) για πολλές τράπεζες, καθώς η εφαρμογή των τελικών κανόνων ξεκίνησε να ισχύει το 2025 στην ΕΕ (με μεταβατικές περιόδους) και το 2027 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εφαρμογή των κανόνων "Basel 3.1" για τον χρυσό, έχει καθυστερήσει και έχει οριστεί για την 1η Ιανουαρίου 2027, με πλήρη εφαρμογή έως την 1η Ιανουαρίου 2030…

Εδώ όμως αξίζει μία παρένθεση, διότι το Ηνωμένο Βασίλειο και δη η αγορά του Λονδίνου, είναι η μεγαλύτερη αγορά φυσικού χρυσού bullion στον κόσμο, ενώ η αγορά του Σικάγο, είναι η μεγαλύτερη αγορά προϊόντων και παραγώγων αυτών των προϊόντων στον κόσμο.

Στις ΗΠΑ, η εφαρμογή των κανόνων "Basel III Endgame" ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 2025, με την πλήρη συμμόρφωση να αναμένεται έως την 1η Ιουλίου 2028.

Η Επιτροπή της Βασιλείας (BCBS) δεν έχει νομοθετική εξουσία, αλλά οι κανόνες της έχουν γίνει το παγκόσμιο πρότυπο για τις τράπεζες σε όλο τον κόσμο, για λόγους συστημικής σταθερότητας και ασφαλείας. Ειδικά μετά την κρίση του 2008, έγινε σαφές ότι η κατάρρευση μιας τράπεζας σε μια χώρα (π.χ. ΗΠΑ) μπορεί να προκαλέσει παγκόσμιο κραχ.

Η κοινή εφαρμογή κανόνων της Βασιλείας, διασφαλίζει ότι όλες οι τράπεζες διεθνώς, έχουν "μαξιλάρια ασφαλείας" και είναι κοινά. Οι άλλοι λόγοι που οι τράπεζες τους εφαρμόζουν πέραν της ασφαλείας, είναι ο ανταγωνισμός των τραπεζών και η εμπιστοσύνη των αγορών.