Ἀνδρεῖα Στρατηγέ κυρ Γεωργάκη Βαλτινέ!

Φθάσας εἰς τήν φειλτάτην ἡμῶν πατρίδα, και ἐξετάζας περί τῶν γνησίων τέκνων αὐτῆς, τῶν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας της μαχομένων, ἔμαθον εἷς νά εἶναι και ἡ αὐθεντειά σου, ἐπληροφορήθεν δέ και διὰ τήν ἀνδρείαν σου, καὶ τὰ μετὰ φρονήσεως ἐνεργήματά σου, καὶ ἐχάρην ὑπέρμετρα.
Ἀνδρύζου λοιπόν ἀγαπητέ διπλασιάζων τόν ζήλον σου, καὶ ἔσο βέβαιος ὅτι ἡ πατρίς σοι πλέκει ἀθανάτου δόξης στεφάνους, ἀξίους τών ἀνδραγαθημάτων σου, καὶ ἐκ μέρους μου δέν θέλω λείψει ἐν καιρῷ τῷ προσήκοντι νὰ σοὶ φανῶ βοϋνθός, διά νά ἀπολάβας τας ἀξιάς ὁπού σοι πρέπουσι. Καὶ ἐσο ὑγειένων καὶ εὐτυχών.

Ἐκ Μεσολογγίου τῆ 29η Ἰουλίου 1821

Ὁ πατριώτης φίλος σου
Α. Μαυροκορδάτος


___________________________________
Ο Γεώργιος Βαλτινός (Χαλκιόπουλοι 1775 - Λυσιμαχία 1887, 112 ετών) ήταν αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τον Βάλτο.
Γεννήθηκε στους Χαλκιόπουλους του Βάλτου και καταγόταν από οικογένεια αγωνιστών , πήραν μέρος σε πολλές μάχες τα αδέλφια του Κωνσταντίνος , Νικόλαος, Ιωάννης και Σωτήρης τα ανίψια του Σωτήρης και Θανασούλας κ.α.. Από μικρός βρέθηκε στην αυλή του Αλή πασά στα Γιάννενα όπου αργότερα έγινε αρματολός. Ήταν από τους πρωτεργάτες της επανάστασης στην Στερεά Ελλάδα αναφέρεται ότι έδιωξε του Τούρκους από το Μεσολόγγι και κήρυξε την επανάσταση εκεί. Ήταν φίλος με τον Γ. Καραΐσκάκη και πήρε μαζί του μέρος σε πολλές μάχες, όπως στου Πέτα, στο Μακρυνόρος όπου με τον Ίσκο και τον Μπακόλα νίκησαν τον Ομέρ Βρυώνη, στο Νεόκαστρο, στα Σάλωνα, στη Πλάκα, στην Αθήνα , στο Ευηνοχώρι, στον Πειραιά και στα Τρίκαλα. Ήταν στο Μεσολόγγι στην Β΄πολιορκία και κατά την έξοδο των πολιορκημένων.

___________________________________
Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (Κωνσταντινούπολη, 3 Φεβρουαρίου 1791 - Αίγινα, 6 Αυγούστου 1865) ήταν κυρίαρχη προσωπικότητα στις τάξεις των εκσυγχρονιστών, διπλωμάτης και πολιτικός που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου κατά την Επανάσταση και στις πρώτες μετεπαναστατικές δεκαετίες.
Έδρασε αρχικά στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες λαμβάνοντας πολιτικές θέσεις δίπλα στον θείο του Ιωάννη Καρατζά, εγκαταστάθηκε στην Πίζα (αποτελώντας επίλεκτο μέλος του ομώνυμου κύκλου) και στη συνέχεια κατέβηκε στην Ελλάδα για να λάβει μέρος στην επανάσταση του 1821. Αναρριχήθηκε στα ανώτατα αξιώματα σε σύντομο χρόνο αναλαμβάνοντας, διαδοχικά, πρόεδρος της Πρώτης Εθνοσυνέλευσης, του Εκτελεστικού Σώματος και στη συνέχεια του Βουλευτικού. Μετά την επανάσταση, ηγήθηκε της αντιπολίτευσης εναντίον του Καποδίστρια, ως εκφραστής της αγγλικής πολιτικής και συμμετείχε ενεργά στην πολιτική ζωή της Ελλάδας διατελώντας τέσσερις φορές πρωθυπουργός, εντός της περιόδου 1822 - 1844.

Γαινεώτατε ἀδελφέ

Τό ἀπό αγουρίον σαλκά πώς ἐμὲ ἀδελφικόν ἐγγραφόν σας ἔλαβον, ὡς ἔγνωκα καλῶς τά περιεχόμενα καὶ οὕτος ἡκολούθισα. Σήμερον φθάσαι ἐνταύθα ὁ ἀδελφὸς Δ. Κριεζώτης εἰς τὀν ὁποῖον ἔκαμα μέ πρέρισαι δεξίωσιν ὡς μοί ἔγραφες. Μετά δύο ἡμέρας ἀναχωρούμε μαζί διά Κόρινθον, καί ἀκολούθως εἰς τά αὐτόσε.

Με λύπαι με ἔτι ἔμαθον ὄτι προηγήθι λόγος μετα λαλιᾶς ἤ ἀπό τό μέρος της Γαινεότητός σας (τό ὁποῖον ποτέ δέν πιστεύω), ἢ άπό ἄλο μέρος ὅτι ἐγὼ τρέφω δυσάρεστα φρονήματα ἐναυτον της Γαινεότητός σας: καὶ τοῦ λοιπόν ὁποιανδίποτε ἀδελφῶν, αὕτη ἡ πρός ἐμε μετα λαλιᾶ ἐτήραξε μέ καρδίαν μου ὑπὲρ τὸ μέτρον. Ἐγὼ ἀδελφὲ, καὶ εἰ αμ... ἀδελφὲ, ἔτρεφον τρέφω καὶ μὲλ.ς νά τρέφω αἰσθήματα τό οντι ἀδελφικὰ ές ἔτοιμος πρόθυμος εἰς κάθε ἀναγκαία περίστασιν τῆς Γαινεότητός σας, τοῦτο ποτέ μή ἀμφιβάλης ὡς καὶ οἱ λοιποί ἀδελφοί, δέν ἀμφιβάλουν ὅτι καὶ ἡ Γαινεότη σας ἔχετε τήν ἰδία παιτ.... πρός ἐμέ ἀδελφικην ἐιλικρίνειαν. Ἀν δέν .αρύ.... μᾶς εἰδοποιῆται εἴται ... ἔχετε πρός εἰδοποίησάν μας. Καὶ μένο ἐκ τη ἀδελφικὴ ἀγάπη.

Τῇ 24 10βρίου 1832
Ἐν Ἐπιδάυρῳ

ὁ ἀδελφός
Γ: Λῦκος

Ο Γιώργος Λύκος-Χελιώτης γεννήθηκε στο χωριό Χέλι (σημερινό Αραχναίο) στα σύνορα με τον σημερινό νομό Κορινθίας. Από νεαρός ανέπτυξε αξιοσημείωτη δράση ως κλέφτης και κάπος (Αρχηγός- Καπετάνιος) κατά την προεπαναστατική περίοδο. Το 1805, όταν έλαβε χώρα στην Πελοπόννησο ο μεγάλος διωγμός των κλεφτών, ο Λύκος ήταν μεταξύ εκείνων που διέφυγαν μετακινούμενος αρχικά στη νότια Πελοπόννησο, στη συνέχεια στο νησί των Κυθήρων και μετά από μία σύντομη παραμονή εκεί κατέληξε (μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον Νικήτα Σταματελόπουλο, το Γιαννάκη Δαγρέ, τον Παναγιώτη Κεφάλα κ.ά.) στα Επτάνησα (18 Μαρτίου 1805). Εκεί, υπηρέτησε ως στρατιωτικός, μισθοφόρος τη ρωσική διοίκηση και μετά την αποχώρηση των τελευταίων εντάχθηκε – μαζί με τον Θ. Κολοκοτρώνη- στο ελληνικό τάγμα που είχαν οργανώσει οι Άγγλοι.

Παραμονές της εκδήλωσης της Ελληνικής Επανάστασης επέστρεψε στην Πελοπόννησο και πρωταγωνίστησε στην έναρξη της επανάστασης στην Αργολίδα (24 Μαρτίου) όταν οι επαναστατικές αρχές κατέλαβαν την πόλη και ανάγκασαν τους μουσουλμάνους κατοίκους της να καταφύγουν στο Ναύπλιο. Στις 27 Μαρτίου συμμετείχε επικεφαλής σώματος 90 ενόπλων, συγγενών και συντοπιτών του, στην πολιορκία της Ακροκορίνθου μαζί με τα σώματα του Αναγνώστη και Νικόλαου Πετμεζά και άλλων ντόπιων καπετάνιων. Στις 23 Απριλίου, ωστόσο, υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει την περιοχή αδυνατώντας να αντιμετωπίσει τις δυνάμεις του Μουσταφά Μπέη, κεχαγιάμπεη του μορα Βαλεσί Χουρσίτ Πασά ο οποίος κατέφθασε με ισχυρές δυνάμεις και διέλυσε την πολιορκία της Ακροκορίνθου.

Ο Χελιώτης, προτού εγκαταλείψει την Κόρινθο έκαψε -με εντολή του Γρηγορίου Παπαφλέσσα- την πολυτελή οικία του Κιαμήλ Μπέη και άλλων μουσουλμάνων της πόλης. Στο αμέσως επόμενο διάστημα δραστηριοποιήθηκε στην πολιορκία του Ναυπλίου και τέλη Μαΐου απέκρουσε με επιτυχία στον πύργο στο οικισμό Κατόγλι ισχυρή οθωμανική πεζική και ιππική δύναμη Οθωμανών με τρία κανόνια που είχαν εξέλθει από το Ναύπλιο για να συλλέξουν γεννήματα, και τους ανάγκασε να τα αφήσουν και να επανέλθουν στην πόλη. Στη συνέχεια συμμετείχε στις επιχειρήσεις για την άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821).

Τον Μάρτιο του επόμενου χρόνου (1822) εκστράτευσε με τον Νικηταρά Σταματελόπουλο και άλλους καπετάνιους στην ανατολική Στερεά για να συνδράμει τις ρουμελιώτικες δυνάμεις υπό τον Οδυσσέα Ανδρούτσο στην προσπάθειά τους να ανακόψουν την πορεία του νέου μόρα βαλεσί Μαχμούτ Πασά Δράμαλη προς την Πελοπόννησο και βρισκόταν ήδη στην Υπάτη (Πατρατζίκι). Την 1Π Απριλίου πολέμησε με τον Νικηταρά στη νικηφόρα για τους επαναστάτες μάχη της Στυλίδας.

Επέστρεψε στην Πελοπόννησο και πολέμησε στις 22 και 23 Ιουλίου στην Αργολίδα με τις δυνάμεις του Δράμαλη, ενώ πέντε ημέρες αργότερα (28 Ιουλίου) συμμετείχε στη μεγάλη μάχη στο Αγιονόρι της Κορινθίας με τα σώματα του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, του Δημήτριου Υψηλάντη και του Νικηταρά Σταματελόπουλου όπου καταστραφηκε η στρατιά του Δράμαλη. Συνεχίζοντας την πολεμική δράση του ο Χελιώτης συγκρούστηκε στις 12 Αυγούστου στο Βασιλικό Κορινθίας (μαζί με τα σώματα του Γενναίου Κολοκοτρώνη, του Δημητράκη Πλαπούτα του Παναγιώτη Γιατράκου και των Πετμεζαίων), αναγκάζοντας τα υπολείμματα της στρατιάς του Δράμαλη που επιχειρούσαν να διαφύγουν προς τη Βοστίτσα να επιστρέψουν στην Κόρινθο. Τέλος στις 28 Νοεμβρίου 1822 πολέμησε στην Κουρτέσα Κορινθίας (μαζί με τα σώματα του Νικηταρά, του Δημήτρη Τσώκρη, του παπα-Αρσένη Κρέστα, του Χατζη- Χρηστου Βούλγαρη κ.ά) εναντίον των δυνάμεων του Ντελη Αχμέτ Μπέη. Στη νικηφόρα για τους Έλληνες μάχη σκοτώθηκε ο ιερωμένος-καπετάνιος Αρσένιος Κρέστας, στρατιωτικός αρχηγός της Αργολίδας.

Εχει πολύ ψάξιμο να δεις σε ποιον ανήκει η υπογραφή και αν το κείμενο είναι δυνατο, πλέον δύσκολα να βρεις επιστολές από 1821.

Γεναιώτατε Στρ(ατηγε) ἀδελφέ!

Τόν κύρ Ἀναστασιον Μόστραν τόν έχω ἐπιστατην μου εἰς ἔνα μερίδιον ἀπό τῆς ὁψιμιαῖς του καστρου Ναυπλιον καὶ διάλθου αὐτός ὁ ἴδιος σινάζει καὶ τοῦ ἀδελφοῦ του τά μερίδια. Δια τουτο σέ θερμοπαρακαλῶ νά τόν ὑπερασπήζεσε ὡς ἐδικον μου ὁποῦ .... καί τό ἐντηρέσε καὶ αὐτός καὶ να τοῦ δείδης καθὲ χεὶρας βοηθίας. Κρίνω περιττόν νά σοῦ ἐκτανθῶ περισσότερον περί αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως οὔτοι βέβαιοι, διά της χάριτος ταύτης, καὶ αδελφικο ασπαζουτάση μένω.

Τή 3 8βρίου 1827
Ινσκαλιέ
ὁ εἰλικρηνεις ἀδελφός σου
Ἰωάννης Στράτος


___________
Ο Ιωάννης (Γιαννάκης) Στράτος ( 1793 - 1848 ) ήταν αρματολός και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους διετέλεσε αξιωματικός της Βασιλικής Φάλαγγας.
Ο Στράτος γεννήθηκε το 1793 στο χωριό Λουτρό Αιτωλοακαρνανίας και ήταν γόνος παλιάς αρματολικής οικογένειας της Δυτικής Ελλάδας.

Κατά την έναρξη της επανάστασης, ακολούθησε μαζί με τον αδελφό του Νικόλαο και τον ξάδελφό του Σωτήριο, τον γνωστό αρματολό Γώγο Μπακόλα και διακρίθηκε στις μάχες του Μακρυνόρους τον Ιούνιο του 1821.
Τον Μάρτιο του 1822, βρισκόταν στο Μακρυνόρος όπου ενώθηκε με τις δυνάμεις του Γενναίου Κολοκοτρώνη που είχε καταφτάσει από την Πελοπόννησο Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1825, μπήκε με το τμήμα του στο πολιορκημένο Μεσολόγγι. Μετά την πτώση του Μεσολογγίου, μετέβη στο Ναύπλιο όπου ορίστηκε ως φρούραρχος του κάστρου Ιτς Καλέ ( από κοινού με τον Αθανάσιο Φωτομάρα ) ως αντιστάθμισμα στην κατοχή του Παλαμηδίου από τον Θεόδωρο Γρίβα, με τον οποίο βρισκόταν σε αντίθεση παρά το γεγονός πως ήταν ξαδέλφια.

Το 1827 οι δύο οπλαρχηγοί ήρθαν σε ένοπλη σύγκρουση με επακόλουθο κανονιοβολισμούς μεταξύ των δύο φρουρίων αλλά και φονικών οδομαχιών μέσα στο Ναύπλιο, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και να τραυματιστούν περίπου πενήντα άτομα. Παράλληλα, οι άνδρες του Στράτου αιχμαλώτισαν αρκετούς κατοίκους, μεταξύ των οποίων και τους Αναγνώστη και Κανέλλο Δεληγιάννη, οι οποίοι είχαν συνάψει συμμαχία με τον Γρίβα μέσω κουμπαριάς. Αυτές οι συγκρούσεις προκάλεσαν αλγεινή εντύπωση στους ξένους που βρίσκονταν εκείνη την εποχή στο Ναύπλιο.

Στις 21 Ιουλίου του 1827, ο Στράτος παρέδωσε το φρούριο στον Βελισάριο Καλόγερο και κατέλαβε θέσεις έξω από την πόλη του Ναυπλίου, που του υποδείχτηκαν από την κυβέρνηση. Αργότερα οι άνδρες του ήρθαν σε ένοπλη αντιπαράθεση με χωρικούς του Άργους που είχαν αρνηθεί να τους παραχωρήσουν τρόφιμα που προορίζονταν για τα στρατεύματα. Με τη μεταρρύθμιση του στρατού επί Καποδίστρια προήχθη σε χίλιαρχο. Ως επικεφαλής της Γ' χιλιαρχίας πήρε μέρος στην εκστρατεία για την απελευθέρωση της Στερεάς Ελλάδας και διακρίθηκε στις μάχες της Τέρνοβας,του Μαυρίλου και της Πέτρας.

Καλησπέρα φιλέ μου !! ναι συλλεγώ πλέον μόνο εγγραφα, σταμάτησα με τα νομίσματα, εχω αρκετα εγγραφα απο την επανάσταση του 1821.

Ἀδελφὲ Νικήτα σὲ ἀσπάζομαι

Οἱ πισινοχωρίτες ὁ παπᾶ Πολυζώης καὶ ὁ Βασιλάκης ἦλθον ἐνταῦθα. ἐκ τῆς ἐπιτροπῆς διορισθείσης παρὰ τοῦ Γέρου ἐθεωρήθη ἡ διαφορά τους καὶ ἠγνωρίσθη τὸ δίκαιον.
σοῦ συστήνω δὲ εἰς τὴν ἀγάπην σου τοὺς δύο αὐτοὺς ὡς συγγενεῖς μας πολὺ δὲ περισσότερο συστήνω τὸν παπᾶ Πολυζώη ὡς προθυμότερον συγγενῆ.
δὲν σοῦ λέγω ὅτι καὶ ὁ Βασιλάκης δὲν εἶναι τοιοῦτος πλὴν ὁ παπᾶς ἔχει ὀλίγην καλυτέραν διαφορὰν ἀπὸ τὸν ἄλλον. λοιπὸν καὶ τοὺς δύο, μὲ ὀλίγην διαφορὰ τοῦ παπᾶ νὰ τοὺς ὑπερασπίζεσαι ὡς συγγενεῖς, καὶ δὲν σοῦ λέγω ἄλλο ἢ περισσότερο ἐδῶ εἶσαι ἱκανός.

Τὸ λάδι ἀπὸ τὰ ἐθνικὰ κτήματα ὁποῦ σοῦ ἔγραψεν ὁ γέρος σὲ παρακαλῶ νὰ τὸ στείλεις ὅσον δυνηθῇς ὀγληγορότερα διότι μᾶς ἀναγκάζεται εἰς τὸ σπῆτι μας διότι δὲν ἔχομεν παντελῶς.και ἂν δὲν εἶναι ἐθνικά, σὲ παρακαλῶ νὰ μοῦ στείλεις 200 μπότζαις λάδι μὲ μία τιμὴν συμφέρουσαν καὶ νὰ τὸ στείλεις ἐδῶ. διὰ τὴν τιμήν του θέλει σοῦ ἀποκριθῶ μὲ πρῶτον σου γράμμα εἰς ὅποιον στείλεις, καὶ τὸ προστάξεις ὅσον τάχιστα.

Τη 10 σαβατ μαϊου 1827 ὁ ἀδελφός σου
Ἰωάννης Θ. Κολοκοτρώνης