Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
Δεκέμβριος 15, 2017, 10:25:37 πμ
Σελίδες: [1]
  Εκτύπωση  
Αποστολέας Θέμα: RENNE GOSCINNY  (Αναγνώστηκε 540 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
kostas of millwall
Τακτικός
**
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Μηνύματα: 271


Προφίλ
« στις: Νοέμβριος 25, 2017, 04:51:33 μμ »

Αν καποιος σας πει το ονομα Walt Disney σιγουρα στους περισσοτερους θα σας  ερθει στο μυαλο ο Μικυ μαους,ο Ντοναλντ και παει λεγοντας . Αν σας πει Ρενε Γκοσινυ ,οι περισσοτεροι θα πουν, ποιος είναι αυτος?Και η αληθεια είναι ότι λιγοι ξερουν τον Walt Disney της ευρωπης.Ενα μικρο αφιερωμα λοιπον για τον εν λογω κυριο
Καταγράφηκε
kostas of millwall
Τακτικός
**
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Μηνύματα: 271


Προφίλ
« Απάντηση #1 στις: Νοέμβριος 25, 2017, 04:52:42 μμ »

Γεννηθηκε το 1926 στο παρισι και από μικρος στο σχολειο ειχε δειξει το ταλεντο του στα κειμενα και στα σκιτσα κανοντας τους παντες να γελουν.Οικογενειακως μεταναστευσαν στην αργεντινη και κατοπιν στην αμερικη οπου σε ηλικια 17 χρονων χανει τον πατερα του οποτε αναγκαζεται να βγει στην βιοπαλη.Χτυπαει την πορτα της Disney οπου αποριπτεται ,περναει δυσκολα χρονια ,ωσπου το 1949 γνωριζεται με τον Morris ,σταθμος για τον ηρωα μας .Με κειμενα του ιδιου και σκιτσα του Morris γενιεται και εδραιωνεται αυτος
Καταγράφηκε
kostas of millwall
Τακτικός
**
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Μηνύματα: 271


Προφίλ
« Απάντηση #2 στις: Νοέμβριος 25, 2017, 04:54:14 μμ »

Μπορει καποιος να διακρινει ποσο ανωτερα είναι τα τευχη που συνυπαρχουν και οι δυο ,από τα μεταγενεστερα οπου αποχωρησε ο Ρενε.Ευρηματικες ιστοριες,ανωτερο χιουμορ,πλασιμο χαραχτηρων,πλοκη είναι εμφανη στα τευχη και των δυο.
Εχοντας αποχτησει πλεον καποιο ονομα ,γυριζει πισω στην Γαλλια οπου συναντιεται με τον σκιτσογραφο Uderrzo και ξεκινα εκει καποιες προσπαθειες  με πρωτη αυτην
Καταγράφηκε
kostas of millwall
Τακτικός
**
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Μηνύματα: 271


Προφίλ
« Απάντηση #3 στις: Νοέμβριος 25, 2017, 04:55:31 μμ »

Ο Ουμπα πα βγηκε σε 5 τευχη ,στην ελλαδα ηρθαν  από τον Ψαροπουλο αλλα δεν <περπατησε>
Ακολουθησαν διαφορα με ποιο γνωστο τον Ιωαννη πιστολε σε 5 τευχη,στην ελλαδα ηρθαν τα 4,  χωρις ανταποκριση από το κοινο
Καταγράφηκε
kostas of millwall
Τακτικός
**
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Μηνύματα: 271


Προφίλ
« Απάντηση #4 στις: Νοέμβριος 25, 2017, 04:56:36 μμ »

Ωσπου στα 1959 μεσω του περιοδικου Pilote οπου εργαζοταν εγινε το μπαμ! Η μεγαλυτερη εμπνευση του εκτιναξε την κυκλοφορια του περιοδικου στα υψη ,και τον καθιερωσε παγκοσμια πλεον.Τους ξερουμε και εχουμε ταξιδεψει μαζι τους ολοι
Καταγράφηκε
kostas of millwall
Τακτικός
**
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Μηνύματα: 271


Προφίλ
« Απάντηση #5 στις: Νοέμβριος 25, 2017, 04:57:43 μμ »

Αυτά μονο? Αμ δε!
Εβγαλε και τουτο.
Ένα αδικημενο κατά εμε περιοδικο ,αφου το χιουμορ του τσακιζει κοκκαλα αλλα είναι λιγο πώς να το πω .<Ενηλικο?> Δεν το πιανουν ολοι . Προσωπικα το θεωρω κορυφαιο.
Καταγράφηκε
kostas of millwall
Τακτικός
**
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Μηνύματα: 271


Προφίλ
« Απάντηση #6 στις: Νοέμβριος 25, 2017, 04:58:44 μμ »

Και αν δεν σας φτανουν αυτά ,τοτε αποκλειεται να μην εχετε χαζεψει και γελασει μαζι με τα πιτσιρικια σας με αυτόν τον μικρο
Ναι και αυτος δικος του είναι
Καταγράφηκε
kostas of millwall
Τακτικός
**
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Μηνύματα: 271


Προφίλ
« Απάντηση #7 στις: Νοέμβριος 25, 2017, 04:59:38 μμ »

Αυτά και αλλα μη γνωστα ,συνοπτικα και λακωνικα ,για να μην κουραζω.
Η μοιρα επελεξε να τον παρει από κοντα μας το 1977 σε ηλικια μολις 52 ετων εχοντας ακομα πολλα να δωσει, με τον ιδιο τροπο που ζουσε. Με χιουμορ ,μονο που αυτην την φορα ηταν μαυρο. Πεθανε από ανακοπη καρδιας στην διαρκεια ..τεστ κοπωσεως για την καρδια του.
Έναν μικρο φορο τιμης λοιπον στον πατερα των παιδικων μας ηρωων. Γιατι οσο και να μεγαλωνουμε ,για παντα θα υπαρχουν καποιοι τρελοι γαλατες που θα δερνουν τους ρωμαιους,ενας καυμπου που θα τραβαει πιο γρηγορα από τον ισκιο του, και ενας τυπακος με μυτερο μουσι που θα θελει να γινει χαλιφης στην θεση του χαλιφη.
Καταγράφηκε
panosk
Αργυρό μέλος
****
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 839


.. free your soul ..


Προφίλ
« Απάντηση #8 στις: Νοέμβριος 30, 2017, 12:14:51 πμ »


   Κωστα πολυ ομορφο το αφιερωμα σου στον μεγαλο παραμυθά των παιδικων μας χρονων..Συνοπτικο αλλά πληρες ,Thanks φιλε! 
   Δεν ηξερα οτι εφυγε τοσο νεος ,και ειδικα με αυτον τον τροπο..Ειχε οντως παρα πολλα να μας δωσει ακομα..
Καταγράφηκε
GSHH
Αργυρό μέλος
****
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 753


Προφίλ
« Απάντηση #9 στις: Νοέμβριος 30, 2017, 01:02:49 πμ »

Συγχαρητήρια,εξαιρετικό θέμα με πολύ όμορφη παρουσίαση Χαμόγελο
Καταγράφηκε

Knowledge not shared is lost
kostas of millwall
Τακτικός
**
Συνδεδεμένος Συνδεδεμένος

Μηνύματα: 271


Προφίλ
« Απάντηση #10 στις: Δεκέμβριος 01, 2017, 03:37:48 μμ »

Ευχαριστω παιδες!Και επειδη ξερω οτι οι πιο αγαπητοι ηρωες εναι του Αστεριξ ,πιστευω οτι θα ειχε ενδιαφερον μια συνεντευξη που ειχε δωσει ο Ουντερζο στην καθημερινη ,σχετικα με τηυν γεννηση των ηρωων αυτων

 Κύριε Ουντερζό, πώς άρχισε η θαυμαστή περιπέτεια του Αστερίξ και της παρέας του;

Όλα άρχισαν όταν μαζί με τον Γκοσινί, τον Σαρλιέ, επίσης μεγάλο συγγραφέα ιστοριών κόμικ, κι έναν άλλο φίλο αποφασίσαμε να κάνουμε μια μικρή εταιρεία. Εκείνη την εποχή στη Γαλλία ο τομέας των κόμικ δεν ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένος, σε αντίθεση με την Αμερική, όπου είχε ήδη μεγάλη επιτυχία. Κι επειδή είχαμε πλημμυρίσει από αμερικανικά κόμικ, ένας δημοσιογράφος, ο Φρανσουά Κλοτό, θέλησε να κάνει ένα περιοδικό για νέους, με χαρακτήρες προερχόμενους από τη γαλλική κουλτούρα. Επρόκειτο για το περίφημο περιοδικό Πιλότ. Μας τηλεφώνησε, λοιπόν, και μας πρότεινε να το αναλάβουμε εμείς, δημιουργώντας νέες σειρές κόμικ για το περιοδικό. Εγώ και ο Γκοσινί σκεφτήκαμε να κάνουμε μια ιστορία χιουμοριστική και διασκεδαστική.

Η ιδέα του Αστερίξ υπήρχε ήδη; 

Όχι ακόμα. Επειδή εμένα ανέκαθεν μου άρεσε να σχεδιάζω ζώα, σύμφωνα με την παράδοση του Ντίσνεϊ, σκεφτήκαμε αρχικά να κάνουμε μια σειρά βασισμένη σε έναν γαλλικό μεσαιωνικό μύθο με ήρωα τον Ρενάρ, την Αλεπού. Άρχισα, λοιπόν, να δουλεύω πάνω στην ιδέα αυτή και, αφού ολοκλήρωσα την πρώτη σελίδα, ένας φίλος σχεδιαστής μού λέει: «Αν θέλετε να παρουσιάσετε κάτι πραγματικά καινούργιο, πρέπει να ξεχάσετε την ιδέα του Ρενάρ, διότι έχει ξαναγίνει». Καταστροφή! Εν τω μεταξύ, έμεναν μόνο τρεις μήνες μέχρι την έκδοση του πρώτου τεύχους! Έρχεται, λοιπόν, ο Γκοσινί επειγόντως στο σπίτι μου για να δούμε τι θα κάνουμε. Λέω εγώ: «Μήπως τον προϊστορικό άνθρωπο;». «Έχει ξαναγίνει». «Μήπως τους Γαλάτες;» «Αυτό είναι!» Πρέπει εδώ να πω ότι, ενώ εμείς νομίζαμε ότι επρόκειτο για κάτι εντελώς καινούργιο, αργότερα μάθαμε ότι υπήρχαν ήδη άλλες δύο ιστορίες με Γαλάτες. Ευτυχώς τότε δεν το ξέραμε κι έτσι προχωρήσαμε στην υλοποίηση της ιδέας, επινοώντας τους ήρωες της ιστορίας μας, η οποία εμφανίστηκε τυπωμένη για πρώτη φορά στο τεύχος της 29ης Οκτωβρίου 1959.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας χαρακτήρες;

Όλους τους αγαπώ, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι ο αγαπημένος μου, κατ’ αρχάς, είναι ο Οβελίξ, ο οποίος μάλιστα δεν ήταν στο πρόγραμμα. Καθώς εκείνη την εποχή υπήρχε μια τάση μίμησης του Τεντέν, ο οποίος είχε συντροφιά έναν άλλον χαρακτήρα και συνοδευόταν από τον σκύλο του, ο Γκοσινί ήθελε να δημιουργήσουμε έναν ήρωα που να είναι μόνος του. Παρ’ όλα αυτά, εγώ σχεδίασα στο γαλατικό χωριό κι έναν μεγαλόσωμο ήρωα –με ώμους πιο φαρδείς αρχικά από αυτούς που έχει αργότερα– και, για να του δώσω έναν λόγο ύπαρξης, τον έβαλα να κουβαλάει ένα μενίρ. Οπότε, στο πρώτο άλμπουμ που έχει τίτλο «Αστερίξ ο Γαλάτης», ο Οβελίξ εμφανίζεται ελάχιστα. Ο Γκοσινί όμως γρήγορα συνειδητοποίησε ότι τον χρειάζεται για να μπορεί ο Αστερίξ να μιλάει με κάποιον. Και ο Οβελίξ ήταν η τέλεια λύση. Ήταν ένας χαρακτήρας αρκετά αφελής, αλλά με πολύ σαφείς απόψεις, όπως ότι του άρεσε να χτυπά τους Ρωμαίους και όχι μόνο. Η παρουσία του, λοιπόν, θα προσέφερε περισσότερες δυνατότητες και θα διευκόλυνε τις μελλοντικές περιπέτειες των Γαλατών. Έτσι έγινε βασικός ήρωας της σειράς.  Υπαρχει όμως κι ένας άλλος χαρακτήρας, που δεν ήταν στο πρόγραμμα...

Ο Ιντεφίξ! Διότι, όπως σας είπα, δεν θέλαμε να υπάρχει σκύλος στην ιστορία. Ο Ιντεφίξ, λοιπόν, εμφανίστηκε στον «Γύρο της Γαλατίας», όπου οι ήρωες έπρεπε να φέρουν μια λιχουδιά από κάθε περιοχή. Έτσι, από το Καμπρέ έφεραν καραμέλες, από την Αζέν δαμάσκηνα και από την Λουτέσια έπρεπε να φέρουν ζαμπόν, το περίφημο σημερινό ζαμπόν του Παρισιού. Ο Γκοσινί, λοιπόν, γράφει στο σενάριο: «Πηγαίνουν σε ένα αλλαντοπωλείο, στην πόρτα του οποίου υπάρχει ένα σκυλάκι». Τίποτε άλλο. Το σκυλάκι μετά εξαφανίζεται. Καθώς, λοιπόν, αρχίζω να το σχεδιάζω, γεννιέται μέσα μου η επιθυμία να το χρησιμοποιήσω και αλλού. Λέω τότε στον Ρενέ: «Έχεις καμιά αντίρρηση να το βάλω να ακολουθήσει τους δύο ήρωες στον γύρο της Γαλατίας; Έτσι κι αλλιώς, είναι τόσο μικρό που κανείς δεν θα το προσέξει» – εκτός από τον Οβελίξ, ο οποίος στην τελευταία εικόνα το χαϊδεύει κι εκείνο φεύγει με ένα κόκαλο στη μουσούδα του. Τότε αρχίσαμε να λαμβάνουμε πολλά γράμματα από τους αναγνώστες που το είχαν λατρέψει και ρωτούσαν: «Πώς το λένε; Θα το ξαναδούμε;». Έτσι ο Γκοσινί αναγκάστηκε να το βάλει και στα επόμενα άλμπουμ. Κάναμε μάλιστα έναν διαγωνισμό για το πώς θα το ονομάσουμε και συμπτωματικά πέντε αναγνώστες πρότειναν το ίδιο όνομα. Έτσι γεννήθηκε ο Ιντεφίξ. 

Στις ιστορίες σας βάζατε υπαρκτά πρόσωπα;

Καθώς είχα απόλυτη ελευθερία σε γραφιστικό επίπεδο, χρησιμοποιούσα συχνά πρόσωπα της επικαιρότητας, όπως, για παράδειγμα, τον Ιταλό ηθοποιό Λίνο Βεντούρα, τον οποίο σχεδίασα ως συμπαθητικό Ρωμαίο εκατόνταρχο που παλεύει με έναν άλλο Ρωμαίο, εντελώς ανόητο. Ή τον Ζακ Σιράκ, ο οποίος εμφανίζεται ως Ρωμαίος με πολιτικές φιλοδοξίες που φέρνει νέες ιδέες στον Ιούλιο Καίσαρα, όλες καταστροφικές. Ο Σιράκ ήταν τότε δήμαρχος του Παρισιού και, καθώς είναι άνθρωπος με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη αίσθηση του χιούμορ, μου είπε πόσο γέλασε όταν αναγνώρισε τον εαυτό του. Άλλοι πάλι μου λένε συχνά πως αναγνωρίζουν τη γυναίκα μου στο πρόσωπο της όμορφης Φαλμπαλά. «Ναι, ναι, μοιάζει», τους λέω, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν το έκανα συνειδητά. Ίσως να είναι τόσο μέσα μου, που μάλλον θα τη σχεδίασα χωρίς να το καταλάβω...

Η επιτυχία του Αστερίξ ήταν άμεση;

Κοιτάξτε. Τα πρώτα άλμπουμ εκδόθηκαν σχεδόν δύο χρόνια μετά τη γέννηση του χαρακτήρα, το 1961. Το πρώτο μάλιστα δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία – πουλήθηκαν μόνο 6.000 αντίτυπα. Ευτυχώς όμως η συνέχεια ήταν πολύ καλύτερη, διότι ο Αστερίξ άρχισε να γίνεται γνωστός από στόμα σε στόμα. Ποτέ όμως δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε γιατί είχε μεγαλύτερη επιτυχία από τους άλλους χαρακτήρες που είχαμε δημιουργήσει με τον Γκοσινί. Ο Ουμπαπά, για παράδειγμα, στον οποίον είχαμε βάλει τα ίδια συστατικά, δεν έπιασε. Με τον Αστερίξ συνέβη κάτι ιδιαίτερο. Όλοι μιλούσαν γι’ αυτόν. Το 1966, μάλιστα, το περιοδικό «Εξπρές» τον έβαλε στο εξώφυλλο, μιλώντας για κοινωνικό φαινόμενο. Έτσι, αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι είχαμε αγγίξει κάτι μαγικό.

Το χιούμορ του Αστερίξ τι καινούργιο έφερνε στον τομέα των κόμικ;

Με τον Γκοσινί θέλαμε πάντα να κάνουμε ένα χιούμορ διαφορετικό από αυτό που έβρισκε κανείς στα γλυκανάλατα κόμικ της εποχής με τα απλοϊκά γκαγκ. Δεν εννοώ ότι έπρεπε να είναι εγκεφαλικό, αλλά διαφορετικό, πιο δυναμικό. Και το χιούμορ του Γκοσινί ήταν ιδανικό γι’ αυτό. Εγώ, από τη μεριά μου, έπρεπε με τα σχέδιά μου να εικονογραφώ αυτό το χιούμορ και να το αναδεικνύω. Γρήγορα μάλιστα συνειδητοποιήσαμε ότι, καθώς το χιούμορ μας ήταν πνευματώδες, άγγιζε όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και τους μεγάλους. Όταν ακούγαμε κάποιον ενήλικα να μιλάει για τον Αστερίξ, δεν ήταν επειδή τον διάβαζε το παιδί του, αλλά ο ίδιος! Επρόκειτο για κάτι πρωτοφανές... 

Το οποίο συντελέστηκε χάρη στη σύμπνοια που υπήρχε ανάμεσα σε εσάς και τον Γκοσινί...

Ακριβώς. Εκείνη την εποχή όμως στη Γαλλία όλοι έδιναν μεγαλύτερη σημασία στον συγγραφέα παρά στον σχεδιαστή. Όταν, για παράδειγμα, μας καλούσαν με τον Ρενέ σε τηλεοπτικές εκπομπές, οι δημοσιογράφοι απευθύνονταν μόνο σ’ εκείνον. Η Γαλλία ήταν ανέκαθεν μια χώρα συγγραφέων και λιγότερο μια χώρα σχεδιαστών. Σήμερα, βέβαια, τα πράγματα έχουν αλλάξει, αλλά τότε ήταν κάπως έτσι. Τέτοια περιστατικά συνέβαιναν τόσο συχνά, που κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι ήταν μάταιο να συνεχίσω, αφού η δουλειά μου δεν αναγνωριζόταν. Όταν μάλιστα έχασα τον φίλο μου τον Γκοσινί το 1977, οι εφημερίδες μιλούσαν για τον θάνατο του Αστερίξ. Κι εγώ αυτό πίστευα. Οι αναγνώστες όμως μου έγραφαν: «Κύριε Ουντερζό, καταλαβαίνουμε τη θλίψη σας για τον θάνατο του φίλου σας, αλλά δεν έχετε δικαίωμα να εγκαταλείψετε τον Αστερίξ. Ο Αστερίξ ανήκει σε εσάς, ανήκει όμως και στους αναγνώστες σας. Πρέπει να τον συνεχίσετε». Εμένα κάτι τέτοιο δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό. Έκανα όμως αυτό που μου ζήτησαν και, εκτός από σχεδιαστής, έγινα έκτοτε και συγγραφέας του Αστερίξ, αλλά και εκδότης του, για να μην προκύψουν άλλα προβλήματα.
Καταγράφηκε
pasmel
Τακτικός
**
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 175



Προφίλ
« Απάντηση #11 στις: Δεκέμβριος 07, 2017, 07:46:44 μμ »

Πολύ όμορφο θέμα, ειδικά για τους φίλους του Αστερίξ...
Χίλια μπράβο φίλε μου!
Καταγράφηκε
Σελίδες: [1]
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε:  


Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2008, Simple Machines | Theme Sus By CeeMoo